Over dagdromen, doorhakken en doén

Reizen. Alleen het woord laat mijn adem al stokken. Het idee dat ik heel binnenkort mag boarden met al mijn hebben en houden en me naar nieuw-te-ontdekken-paradijzen laat voeren. Heerlijk. Ik zie die doorzichtig blauwe zee al voor me. Wuivende palmbomen. Zongekuste locals. Voel al bijna het strandzand onder mijn voeten branden. De zon haar nadoend.

Daphne Zakenmeisje.nl

Wat een heerlijke dagdroom. Ik kan me zo verliezen in zulke warme gedachtes. Tot een jaar geleden was dat zo ongeveer mijn dagelijkse bezigheid. Dagdromen over verre oorden waarvan ik het bestaan niet eens afwist. Nieuw te ontdekken uitzichten, talen en culturen. Ik wilde het allemaal proeven. En dus deed ik dat. In mijn dagdroom. Want ik had al een baan en een huis en een auto. En het was eng, en boe en bah.

En waar haal ik de tijd vandaan om de wereld te bereizen? En daarnaast: van welk geld?

Het was op een ik-ontvlucht-de-realiteit-trip naar Portugal, vorig jaar januari. Ik was alleen en liet me ontzettend inspireren en meevoeren door alle mensen die ik onderweg ontmoette. Door alle uitzichten. Porto, Lissabon, de hoge berg van Sintra. Het bracht me zo in vervoering. Toen het vliegtuig Nederlands’ bodem weer aantikte was het voor mij glashelder: ik wil meer reizen en ontdekken, mensen daarover vertellen en ze dan net zo in vervoering brengen als dat ik zelf ben. Maar hoe gaan we dat aanpakken?

Ik vond van mezelf dat ik eerst nog meer reiservaring op moest doen.

Leuk, al die stedentripjes die door duizenden mensen geboekt, gelopen en gereden worden. Maar wat maakt daar verslag van doen nou speciaal?

Ik vond dat ik eerst echt meer moest erváren. In het buitenland moest wonen. De cultuur, de taal en de weg leren. En dat dan weer aan anderen vertellen. Gelukkig hebben ze daar een naam voor: reisleider. Ik besloot om mijn veilige journalistieke omgeving te verruilen voor een vreemd land – oké, mét zee én palmbomen – en me volledig over te geven aan alles wat te ontdekken viel.  En zo woonde en werkte ik zeven maanden in Antalya, daar aan die mooie Turkse Riviera. Ik hakte de knoop door, sprong in het diepe. En dat is het beste wat ik tot nu toe voor mezelf gedaan heb.

Nu ik terug ben en weer een beetje aan het acclimatiseren ben – jongens, wat is  het kóud in ons mooie landje, wáár is de verwarming?! – sta ik aan de vooravond van, voor mij, het tweede grote succes: de lancering van Avonturista.nl. Eindelijk mijn eigen plek waar ik jullie kan vertellen over zinderende avonturen. Over ervaringen, inspiratie, positiviteit. Gewoon voor als we wél even – of de hele dag – willen dagdromen. Over zonnige oorden en vreemde talen. Over het vliegtuig pakken en gewoon gáán. Over moed verzamelen en knopen doorhakken. Over koffers. De liefde. Palmbomen.

Lieve Zakenmeisjes, lieve Avonturistas. Pak dat idee bij de lurven en zorg dat je stopt met dagdromen. Ga het gewoon dóén. Er zijn altijd mogelijkheden, ook als je geen tijd of geld hebt. Wees creatief, visualiseer en je zult het naar je toe trekken!

Wat is jouw dagdroom?

I think you'll like this too, right?

Leave a Comment